باش خوش میگذرد ...

من سنگ صبورخدا نیستم ...اما خدای من عجیب دوست دارد غم تنهایی و تمام درد های عالم را حس کنم و برایش تحلیل کنم که این درد چگونه حسی دارد و آن درد چه حالی میدهد بر دل آدمهایش ...همیشه گفتم و دیروز هم مستقیم چشم در چشم به خود خدا گفتم که از انسان بودن خود میخواهم استعفا بدهم میتوانی برایم جانشینی بیابی تا شود سنگ صبورت تا درد های دنیا را بریزی در جانش و او برایت تحلیل کند. به او گفتم من نمیتوانم خسته ام ؟.باز این خدایم لبخندی زد و گفت باش خوش میگذرد با هم ...

منتظر القائم ...