و کوچه ها

و کوچه های همیشه دچار دیوارند

اگر که پنجره ها دل به پرسه نسپارند

سلام ماه قشنگ چرا نمیخندی

که چشمهای من از غصه دست بردارند

تو خنده میرسی و مست مست چلچله ها

که در هوای صدایت ترانه میبارند

دوباره شب پره ها در مسیر چشمانت

دو کهکشان دو درخت ستاره می کارند

شبیه خاطره در خواب کوچه میخندند

دو جفت کفش صمیمی که غرق تکرارند

و کفش لنگ من اما همیشه دلتنگ است

که چشمهای پر از اشک همیشه بیدارند

تو میرسی و اما نه این فقط خواب است

و کوچه ها که دوباره دچار دیوارند

قشنگترین هدیه ازسنگ صبور مهربانم